Takvimler Kasım'ın onunu gösterdiğinde, bu ülkenin coğrafyasında hayat sanki birkaç dakikalığına sessiz bir saygı duruşuna geçer. Sirenler çalar, sokaklar durur, trafik akmaz; ama asıl durması gereken yer göğsümüzün tam orta yeridir. Yıllar, hatta asırlar geçse de bu milletin tarihindeki o büyük eksikliğin acısı yerini başka bir duyguya bırakıyor: Her geçen gün daha iyi anlamaya, daha çok aramaya ve her an daha çok özlemeye...
Atatürk’ü anmak demek, sadece siyah kurdeleler takmak ya da geçmişin tozlu sayfalarına sığınmak değildir. O, bir dönemin önderi olmanın çok ötesinde, bu topraklarda yaşayan herkesin ortak akıl ve vicdan pusulasıdır. Bugün dönüp etrafımıza baktığımızda, kurduğu Cumhuriyetin ve gösterdiği çağdaşlık hedeflerinin ne kadar hayati, ne kadar ileri görüşlü olduğunu çok daha net görüyoruz. "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır" derken, aslında bize sadece bir devlet değil, emanetine sahip çıkmamız gereken bir medeniyet vizyonu bıraktı.
Bugün 10 Kasım; yas tutma günü değil, düşünme ve yeniden başlama günüdür. Onun "En büyük eserim" dediği bu cumhuriyeti korumak, sadece geçmişe duyulan borç değil, geleceğe karşı en büyük sorumluluğumuzdur.
O yüzden bugün, saatler dokuzu beş geçe sadece başımızı öne eğmiyoruz; onun açtığı yolda, gösterdiği hedefe yürümeye daha büyük bir inançla söz veriyoruz.
