SARIGÜL ailesini ta 2000’li yalların başından beri tanıyorum. Malumunuz, bugünlerde tüm aile bireylerinin başı fena halde dertte.

Mustafa Sarıgül, o yıllarda Şişli Belediye Başkanıydı. Magazinel haberleri çok seviyordu; hele düzenlenen organizasyonlarda birkaç ünlü futbolcu ya da sanatçı varsa, değmeyin keyfine… Koşarak gelirdi…

Fakat ta o yıllarda, -büyükşehirler de dahil- en varlıklı belediye başkanlarındandı. İstanbul Büyükşehir’de başkanlık yapmış olan Aytekin Kotil’in kızı Aylin Kotil ile evlenmiş, bu evlilikten de Ömer ve Emir adında iki oğlu vardı.

Sonra Aylin Hanımla yollarını ayırdı… Çünkü farklı eğilimleri vardı, başka mecralara daldı Sarıgül…

GÖRÜNENİN TERSİNE

SONRADAN anladık ki, Mustafa Sarıgül, kendi yakın akrabasının yeğeni ile adı çıkmış. Yetmemiş, Şişli Belediyesi’nden yolu geçen güzel kadınlara sarkıntılık yapmak, küçük çocukları taciz etmek, haksız kazanç sağlamak, Şişli bölgesinde yükselen gökdelenlerden büyük komisyonlar almak gibi daha birçok şaibeli ve netameli olaylarda adı duyulmaya başladı.

Şili halkı kendisini seviyordu lakin, arka planda dönen dolapları bilmiyordu. Menkuller, gayrimenkuller, para kasaları, torpil yasaları…

Yüzüne baksanız, “Namuslu, iffetli ve vicdanlı bir Anadolu çocuğu” diye düşünürdünüz.

Ancak, maskenin altında çok daha farklı bir “Sarıgül” vardı ve biz bunu yıllar içerisinde öğrendik.

ŞOVA BAYILIYORDU

REKLAM yapmayı çok seviyordu. Çekilen fotoğraflar arasında ya da cenaze törenlerinde büyük bir marifetle (!) en ön sıraya geçmeyi başarıyordu. Söylediklerinin tamamında “şov” amacı vardı. Mesela, ta o yıllarda Okmeydanı’ndaki Türkiye Hastanesi’nin doğusundaki bir alanda devama bir spor merkezi yapmayı planlamıştı… Ve bu spor kompleksinin adı “Coşkun Özarı Spor Kompleksi” olacaktı. A Milli Takım’da yıllarca hocalık yapan Coşkun hocamızla beraber birçok spor adamı, spor yazarı, eski ve yeni futbolcular davet edilmişti bu tanıtım törenine.

Ben de bir basın mensubu olarak oradaydım… Cafcaflı konuşmalar, reklam kokan hareketlerle birlikte görkemli bir sunum gerçekleştirildi… Sonra Coşkun Özarı hocamız 2011’de vefat etti.

Tesislerin yerinde yeller esiyor…

OLAYIN ŞAHİDİYİM

SANIRIM 2008-2009 yılıydı… Ben kısa bir dönem Fotospor’un başındaydım… Gazeteyi toparlamak için ben ve arkadaşlarım farklı röportajlar, araştırmalar ve haberler peşindeydik. Bu dönemde Ali Şen de dahil birçok başkanla röportaj yaptım.

Mustafa Sarıgül’e de bir bayan muhabir ile bir foto-muhabir gönderdim. Birkaç saat sonra döndüklerinde ise “Röportaj nasıl geçti?” diye sorduğumda, bayan muhabirimin gözlerinden yaş geldi.

İşte, kendisini namuslu, dini bütün, adaletli ve yetenekli olarak tanımlayan Mustafa Sarıgül, -ismi lazım değil- benim muhabirime sarkıntılık yapmak istemiş.

GÜNEŞ’İN SÖZLERİ AKLIMA GELDİ

YİNE aynı yıllarda Sakaryaspor için tam sayfa bir araştırma haber yapmıştım. Eskiden ligin büyükleri için zor bir deplasmanda Sakarya. Fakat 1999 depreminden sonra şehir yerle bir oldu, ekonomi de gerileyince, Sakaryaspor da düşüş başladı. Yaptığım haberle Tatangalar’a eski günlerini hatırlatıyor, dirilişe teşvik ediyordum. Birkaç ay sonra İstanbul’daki bir mekanda benim de özellikle davet edildiğim “Sakaryaspor Gecesi” düzenlendi. Benim oturduğum masada Hasan Fehmi Güneş ile Oğuz Çetin ve eşleri vardı.

ONDAN HİÇBİR ŞEY OLMAZ!

YEKMEKTE, Hasan Fehmi Güneş’i karşımda görünce sordum;

“Mustafa Sarıgül’ün Şişli’deki performansı için ne diyorsunuz, onu gelecekte CHP’nin yönetiminde görebilir miyiz?”

İçişleri eski bakanı rahmetli Hasan Fehmi Güneş şöyle cevap verdi;

“Ondan bir …b.. olmaz…”

Şimdi bu olayın üzerinden yaklaşık 16-17 yıl geçti ve Sarıgül ailesinin başı çeşitli skandallarla başı büyük belada…

Demek ki, Güneş, teşhisi ta o yıllarda koymuş.

Bu arada, Hasan Fehmi Güneş, eski CHP’li siyasetçi Turan Güneş’in kardeşidir.

Sarıgül olayından sonra, rahmetli bakanın, o zaman için anlam veremediğim sözlerini bir kez daha hatırladım.

***********

ANLAMLI SÖZ

“Bazen hayat, insanı öyle yorar ki… Bir adım daha atacak gücün kalmaz. Sonra küçük bir umut çıkar karşına; bir ses, bir gülüş, yarına dair bir hayal… Ve anlarsın... İnsanı ayakta tutan, herk şeyin yolunda gitmesi değil; hala beklemeye değer bir şeylerin olmasıdır…”

YILDIZ KENTER