Varlığının zamanı büktüğü yerdeyim şimdilik.
Umutsuzluğumun umudumla olan savaşında çektin kanlı pusatını.
Göğe yazılmış kadim bir alfabe ile kaderine divitledin beni.
Ölümüne hastayım, amaç dışı kalmış bedenimin, huzurunda yakmaya hazırım levh-i mahfuzumu.
Kan parçalama can verdiğinden beridir DNA'mda sakladım evrenin ulu mimarını.
Sana olan sevgimi idare et. 
Bilirsin, varlığın yokluğumu usul usul katlediyor karanlık benliğimde.
Serseri ruhumu adam et ve aydınlığıma hükmet.
Gizden gelen güce hastayım ezelden beridir, ebedi sevgini bana teslim et.
Ölümlerden ölümlere sevdim ben seni güzel oğlum.
Ben yaşarım sen ol diye, yeter ki emret...
Anlamı kaotik varoluşum metamorfoz bir oluşumla anaçlaşıyor da seni koruyor göz göre göre.
Öyle farzet...
Kim ne derse desin DNA'mın kanıtlanmış en hakiki gerçeğisin.
Atargatis'in iki aslanı hükmü sadakatle!
Bunu bil, acabası yok; her şey çok net.
Beni ona, onu bana bağışlayansın. 
Kuçücük bedenindeki o güzel kalbe şükürler olsun.
Senin bu deli baban seni, sizi, bizi çok seviyor.
Sorgulama bile, bile bile inan ve geç.
Ruhumun ebedi maşrıkından selam olsun oğlum.
Beni sonsuz doğudan karanlık batıya dek sev. 
Ama kuzeyde kalsın kalbin; güneyin egosundan vazgeç...
Makrokozmozdan mikrokozmoza indirge beyaz eldivenli küçük avuçlarını.
İçimde sana hizmet eden vitriolümün kilidisin sen. 
Bizi hep sev.
Anka misali her ölüşümde beni,  tekrar tekrar kendi küllerimden var et ve Ouroboros'un sonsuzluğuna teslim et.
Henüz senden kadim bir Atlantis tanrısı, kendimden ise yorgun bir Mu kralı olarak bahsedebilecek kadar delirlemediğim için üzgünüm oğlum.
Aklım halen daha başımda, beni affet..."