1 Mayıs, tüm dünyada emekçilerin birlik, mücadele ve dayanışma günü olarak kutlanır. İşçilerin haklarını aramak için verdikleri uzun ve zorlu mücadelenin bir simgesi olan bu tarih, iş güvencesinden adil ücret talebine kadar pek çok sosyal hakkın kazanım sürecini temsil eder.
1886 yılında Amerika’nın Chicago kentinde başlayan ve sekiz saatlik iş günü talebiyle gerçekleşen grevler, zamanla dünya genelinde işçi hareketlerinin kıvılcımı haline geldi. Bu mücadelede yaşamını yitiren emekçilerin anısını yaşatmak için 1 Mayıs, özellikle işçi sendikaları ve emek örgütleri tarafından sembolik bir gün haline getirildi.
Türkiye’de ise 1 Mayıs, ilk kez 1923 yılında resmi olarak kutlandı. Ancak yıllar içinde yasaklamalarla, toplumsal gerilimlerle ve mücadelelerle anıldı. 2009 yılında ise 1 Mayıs, resmi tatil ilan edilerek yeniden hak ettiği anlamı kazandı.
Bugün 1 Mayıs, sadece işçilerin değil; öğrencilerden emeklilere, kadınlardan sağlık çalışanlarına kadar birçok kesimin ortak taleplerini dile getirdiği bir dayanışma günüdür. Emeğin kutsallığı, alın terinin değeri ve adil bir çalışma yaşamı için verilen çabanın simgesidir.
