Bu ilde hakemlikte gelmesi gereken yerin gerisinde kalan bir adam, allem etti kallem etti ,Sakarya Hakemliğine yönetici olmak adına girdiği savaşı kazandı. Belki hakemlikte hırpalandı ama, Yönetici olmak adına ilk adımı attı. Bir zamanlar kendine yan gözle bakanların desteği ile Hakem derneğine Başkan olmak o kadar kolay olmadı. Özgür Aygün’den bahsediyorum. Benim kişiliğine, hakemliğine onay vereceğim, ender isimlerden biridir bu kardeş. Ona tavsiyem olsun, kindar olma. Sevginin açamayacağı kapı yoktur. Ayırımcı olma. Sen buralara kendi emeğinle meşakkatli yollardan geçerek geldin. Akıllı ol. Akıllı adam, akıllardan faydalanan adamdır. Kimse sana hak etmediğin bir koltuk ikramında bulunmadı. Benim yıllar önce keşfettiğim bir değer olarak yeni farkedilen değilsin ki. Sen kimseye uzakta değildin ki. Sen hep buradaydın. Senin Özgürlüğüne,inançlarına  pranga vuramadıkları için, senin yerine başkalarına koştular. Bu süreçte önlerindeki başka alternatiflere hak etmedikleri koltukları uzatanlar, bu hatalarından geçte olsa döndüler. Sonuçta hakem camiasında bir yanlış fazla değer bulmadan tarihe gömüldü.( Bundan herkes kendine ait dersi alsın cebine koysun) Hakem camiasının içindeki büyüklerin bu süreci görerek haklının yanında yer alması da Hakem camiasının içindeki huzurlu yürüyüşe katkı verecektir diye düşünüyorum. Gidenler için daha önce çok şey yazdım çizdim. Bu nedenle de onların gidişi ile ilgili bir şey yazmak niyetinde değilim. Değmez. Bundan sonra yeni gelenleri takip altına alacağım. Ben severim ,ben kefil olurum olmasına da ,yanlış yapanı babam olsa bile affetmem. Zaten beni bu yüzden sevmezler. Giden kardeşlerle aramda bu yüzden bir türlü sevda kervanında buluşmadı. Olsun onlarında dünyaları böyleymiş. Onları da tanımak kârımız oldu. Aldık onları da hakem gönlümüze gömdük.Sadece onlar mı ? Sen kimden yanasın diyerek bana yaklaşım gösteren A.Kadir Aypek’e de ben doğrudan yanayım dediğim için o ve yetiştirmesi Mehmet Alemdar tarafından aforoz edildim. Dedim ya beni sevmezler. Varsın sevmesinler. Ben doğru bildiğim yoldan yürüyerek doğruları yazmaya devam edeceğim. Gün gelecek bana tavır alanlar beni gecelerine ,iftarlarına çağırmayanlar, camiadaki ölüm haberlerini bile bana bildirmeyen giden kardeşlerde benim yanımda olacaklar. Dünya küçük. Neden olmasın ki.