Lütfen Sayın Valim... Lütfen...
Vayy anam vayyyy...
Bugünleri de gördük...
Adapazarı'nın düşman işgalinden kurtuluşunun 88. yıl dönümünde bize bunu da yaşattılar. Bu ayıbı da yaşadık yaa... Size yazıklar olsun...
Atatürk Bulvarı'nda yapılan tören, tarihe "Ayıplı tören" diye geçecek.
Neden?
Neden, böyle iddialı bir söz kullanıyorum.
Neden?
Neden, bu kadar emeği bir kalem de hiçe sayıyorum?
Neden?
Ve neden, bardağa dolu tarafından bakmıyorum?
Niye bakayım kiii... Arkadaş bu ayıba nasıl seyirci kalayım kiii... Nasıl isyan etmeyim kii... Bu kentte bir gazeteci olarak hasbel kader bir yere gelmiş biri olarak, bana verilen bu köşeden nasıl feryat etmeyim kii...
Bu kenttin kurtuluşunun 88. yıl dönümünü yapıyorsunuz. Ama koca tören alanında Şanlı Türk Bayrağı'ndan eser yok. Tören alanı gelin gibi Türk bayraklarıyla süslenmesi gerekirken bir iki Türk bayrağı dışında tören alanında bayrak yok.
Böyle mi olmalıydı? Tören alanı Türk bayraklarıyla gelin gibi süslenmeliydi. Hatta bu kent Türk bayraklarıyla donatılmalıydı.
İsterseniz abartayım...
On bin adet Türk bayrağı hazırlatıp vatandaşa bedava dağıtmanız gerekmiyor muydu? Milletin paralarıyla gelene gidene köfte ısmarlayacağınıza, kurtuluş yıldönümünde Türk bayrağı dağıtsanız size kim ne derdi? Ama nerde o ruh?
Arkadaşımız Levent Eriş'in çektiği fotoğraflara bakıyorum; Vali Hüseyin Atak, Garnizon Komutanı Tuğgeneral Veli Yıldırım ve Adapazarı Belediyesi Başkan Vekili Osman Aydın halkı selamlamak için tören arabasına binmiş.
Bir elin sayısı kadar da olsa kurtuluş gününe sahip çıkan yürekli insanları selamlıyor. Fotoğrafın hemen arkasında Bulvar'da faaliyet gösteren ve yeri geldiği zaman 'Amerikan şirketi' diye üzerine basa basa vurgulanan Burger King iki büyük bayrak asmış. Gel gelelim bizim görevli beylere tören alanındaki ne aydınlatma direklerine, ne de çevresine şanlı bayrağımızı asmamış.
Protokol tribünü önüne küçük iki bayrak koymuşlar hepsi bu...
Vayyy beee... Hale bakkkk... Hale bak Adapazarlılar diyecem. Ama törene Adapazarı halkı da katılmadı kii.
Kime dert yanacağımı şaşırdım. Bugün kime sitem edeceğimi şaşırdım.
Görevini unutup kurtuluş günümüzde tören alanını şanlı bayrağımızla donatmayı unutanlara mı, yoksa atalarımızın kanlarıyla suladığı bu kente sahip çıkmayan torunlara mı?
Arkadaş...
Böyle önemli bir günde dosta düşmana birlik ve beraberliğimizi gösterip, Şanlı Türk Bayrağı ile bu kenti donatmayacağız da, bunu ne zaman yapacağız?
Sorarım sizlere...
Siz nasıl olur da böylesine önemli bir günde bu kenti bayraklarla donatmazsınız?
Sakarya Valisi Hüseyin Atak ile dün telefonla görüştüm. Vali Atak, "Konuyla yakından ilgileneceğim" dedi.
Lütfen Sayın Valim...
Lütfen yakından ilgilenin...
Benim şanlı Türk bayrağım kurtuluş yıldönümümde bütün kenti donatmazsa, bu kenti bir gelin gibi süslemezse, ben şanlı bayrağımın altında böyle günlerde çocuklarımla gezemeyeceksem, benim damarlarımda şerefli Türk kanı akmasının ne anlamı olur ki?
Kimse bana maval okumasın !
Tam 88 yıl önce düşmanı bu topraklardan attık...
Tam 88 yıl önce atalarımız düşmana hak ettiği dersi verdi.
Tam 88 yıldır düşman işgalinden kurtuluşumuzu kutluyoruz.
Dün de kutladık. Ama ne yazık ki, boynumuz bükük kutladık.
Neden?
Törene katılan polis, asker, zabıta ve basın mensuplarının sayısı vatandaştan bile fazlaydı. Hadi bunu bir kenara koyduk.
İşin aslına bakarsak, bu tarihi ayıbı bir kenara koymamak lazım. Atalarımızın kanlarıyla suladığı, Sakarya Nehri'nin kan aktığı ve ecdadımızın canlarını verdiği bu kentin kurtuluş yıldönümüne katılanların sayısı, bizim ayıbımızdır...
Sorarım sizlere; dün neredeydi bu Adapazarı halkı?
Kimi uykuda...
Kimi piknikte...
Kimi sünnette...
Kimi manitasıyla...
Kimi denizde...
Kimi geyik muhabbetinde...
Yani herkesin bir işi vardı. Herkesin bir mazereti vardı. Herkesin bir bahanesi vardı. Herkesin bir verilmiş sözü ve arkasına sığınacağı bir yalanı vardı.
Ama dün törene katılmayan Adapazarı halkına İbrahim Tatlıses, Gülben Ergen, Hadise, Tarkan konseri var deseydiniz geceden yer tutmak için bulvara gelirdi. Hatta bu kadar sanatçıya da gerek yok. Tatlıses ile Hadise bile yeterdi. Bulvarda izdiham yaşanırdı.
Şu geldiğimiz hale bak...
Şu yaşadığımız ayıba bak...
Biz bu kadar mı maneviyatımızı kaybettik? Değerlerimizi bu kadar mı kaybettik?
Kurtuluş töreninde alan bomboştu. Dünkü tören bence tarihe kara bir sayfa olarak geçti.
Biliyorum. Bu yazdıklarımın hepsi hikâye... Hatta bu yazıyı okuyup da kimse değerlerimize yine sahip çıkmayacak. Hatta ve hatta kimsenin yüreğinde bir sızı olmayacak.
Ama şunu da unutmayın... Bu saatten sonra bana kimse 'Adapazarı sevdalısıyım' geyiği yapmasın. Kimse 'Sakarya aşığıyım' da demesin. Hele hele ‘Başka Sakarya yok' geyiği hiç yapmasın. Adama hakaret ederim.
Çünkü ben, kimin ne kadar Adapazarlı olduğunu dün gördüm! Bu saatten sonra da kimse bana maval okumasın !..